There and back again

Ik vertrok van huis in een lange broek, met daaronder een panty (ja, echt) en een hempje met daarover heen een longsleeve shirt. Mijn eerste gedachte direct nadat ik de deur achter me sloot: “Best fris, zal ik mijn vest aandoen?” Ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb. Na de training had ik het warm genoeg om zonder vest rond te lopen.

Na een stevige inloopwandeling kwam ik bij mijn vaste zandpad langs het kanaal. Ik zag enigszins op tegen de training, omdat de intervallen vandaag stevig langer zouden worden. De vorige training liep ik maximaal 165 seconden achtereen door, nu zou dat 285 worden en ik zag dat nog niet direct gebeuren.

Het valt met elke keer op dat ik de eerste minuten van een training de zwaarste vind. Het is net alsof mijn benen me willen vertellen dat ze niet willen. Ik heb het gevoel dat spieren traag en zwaar zijn en allerlei lichaamsdelen (knieen, schenen, voeten) proberen me met kleine pijntjes te vertellen dat ik beter kan stoppen en terug kan wandelen naar huis. Na een minuut of drie trekt het meeste weg en na tien minuten is er niets meer aan de hand en ben ik vooral lekker aan het lopen.

Ik loop met een van de trainingen van 321run dat ik op mijn Iphone draai. Halverwege de training meld een stem die lijkt op die van Stephen Hawking me dat ik halverwege ben. “You have reached the middle of your run.” Zo ook vandaag. Nog voor ik bij de brug was kreeg ik te horen dat ik halverwege mijn training was. Omdat ik geen zin heb om een lang eind terug te lopen en ik geen rondje ken dat aansluit bij mijn trainingsduur keer ik op dat punt dan ook altijd om. Ik was vandaag teleurgesteld dat ik de brug niet had gehaald voor ik halverwege was. Op de een of andere reden is de brug een soort markering geworden die ik graag bereik. Ik liep braaf volgens de aanwijzingen van mijn Iphone terug en realiseerde me dat dit nooit kon kloppen. Ik was nog geen 17 minuten onderweg en alweer gekeerd. En dat terwijl de training 39 minuten zou moeten duren. Ergens was er iets mis gegaan. Ik besloot om toch maar door te lopen. De intervallen volgden elkaar in het verwachte ritme. En terug op mijn beginpunt was ik nog niet door mijn training heen. Daarop liep ik dan maar het stuk dat ik normaal naar huis toe uitloop. Na 39 minuten, zo ongeveer voor mijn voordeur, zat de training erop. Om tot rust te komen heb ik nog maar een extra rondje door mijn wijk uitgelopen.

Het was een heerlijke training. De langere intervallen gingen prima. Ik heb me zorgen om niets gemaakt. Volgende training worden de intervallen weer fors langer. Ik kan me opnieuw zorgen maken. Wat ik vandaag vooral ook heb geleerd is dat voortaan toch echt beter moet nadenken voordat ik op mijn schreden terugkeer. Dan haal ik de brug ook wel.

Statistiek
km: 2,85
tijd: 30 minuten
hartslag: 158
training: 8/18

km: 3,57
tijd: 39 minuten
hartslag: 158
training: 9/18

Reacties op There and back again

: reactie van danielled 07-04-2011 21:19
Hoi Trisha, Leuk om je vorderingen te lezen. Zelf ben ik vorig jaar begonnen met hardlopen en was ook heel regelmatig hier op de site. Nu ben ik eind vorig jaar weer getopt en ben sinds 2 weken weer aan het trainen. Loop met Evy de start to run op de MP3 en doe tot nu toe stukjes van mx 6 minuten en dat gaat redelijk. Ik hoop dat ik het deze keer vol houd want ik wi wel graag de 5 km kunnen lopen dit jaar. Jou verhaaltjes zijn voor mij een motivatie om toch ook echt door te zetten, dus ik kijk alweer uit naar je vervolg. Groetjes Danielle Reageer op deze reactie | Reageer op het hoofdbericht
	:: reactie van trisha 08-04-2011 09:16
	Dag Danielle, Leuk om te horen dat iemand ook leest wat ik schrijf ;-) Goed dat je weer bent begonnen. Bevallen de schema's van Evy? Ik heb daar ook naar gekeken, maar ik vond dat ze wel veel vroegen meteen in de eerste trainingen. Daarom ben ik uiteindelijk bijn 321run uitgekomen. Je gaat de 5 kilometer vast halen dit jaar. Succes! En houdt me op de hoogte! Trisha